Hoi allemaal,

Hier weer een berichtje, Momenteel ben ik lekker bezig met Herstel en Balans en dat is erg leuk. Dat is dus een revalidatieprogamma voor mensen met kanker, met andere woorden lekker sporten met lotgenoten. Ik ben niet zo’n sportschoolmens maar zo met een cluppie is het wel gezellig. Ik ben blij dat ik toch heb besloten om hier aan mee te doen, want het is leuk.

Verder gaat alles zijn gangetje, ik ben een paar uur in de week aan het werk. MOrgen moet ik naar de bedrijfsarts en daar zie ik wel tegen op, het is inmiddels al mijn derde bedrijfsarts en helaas niet mijn laatste en heb dus geen zin om weer alles te moeten vertellen, maar goed……het zal wel moeten.

Verder heb ik nog iets raars meegemaakt. Ik kreeg een mailtje van het tijdschift Triv dat ik met deze weblog een gsm had gewonnen, ik dacht eerst dat ik ontzettend in de maling werd genomen want ik had mij niet opgegeven en hoe kan je nu iets winnen als je nergens aan mee doet, maar goed, ik had het blad Triv te pakken gekregen en inderdaad. Er was een rubriek over weblogs over gezondheid en daar werd mijn blog genoemd als winnaar van de gsm. Ik was ontzettend blij, dat is toch een aangename verrassing.

Alleen mijn vreugde is inmiddels al flink minder want inmiddels zijn we al 6 weken verder en heb ik nog niets ontvangen. Ik heb al diverse mailtjes richting Triv gestuurd en krijg te horen dat het wordt uitgezocht waar de gsm blijft. Ik moet zeggen dat ik het inmiddels een misselijke grap vind om iemand, in dit geval mij, zo blij te maken met een dooie mus, ik bedoel ze weten waar mijn blog over gaat en dus zit ik niet te wachten op zo’n grap.  Ik was dus leuk als paginavulling in hun blad en het staat voor hun imago goed als ze zo’n weblog een gsm "laten"winnen , maar daadwerkelijk uitkeren ho maar.

Dus Triv als je meeleest……….

ik zal inderdaad maar weer eens een kleine update geven,

De uitslag van de leverecho was goed, het plekje wat op mijn leverecho zat was onveranderd , het is een ingewikkeld verhaal over het hoe en wat maar het kwam er op neer dat het dus absoluut geen kanker kan zijn, dus daar zijn we gelukkig verder van af……..hoofdstuk lever kan dicht.

Verder ben ik nu dus al zo’n week of 3 2×2 uur aan het werk en dat is leuk, het geeft je het gevoel nuttig te zijn en het is natuurlijk reuze gezellig met de collega’s, tijd vliegt en ik zit er ook meestal te lang…….langzaamaan dus maar uurtjes uitbreiden.

tja en mijn haartjes, het is nu een soort van sinead o’conner kapsel……..ik heb meestal nog mijn pietje bell pet op als ik naar buiten ga maar ik denk dat die langzaamaan wel af kan, het is natuurlijk nog erg kort maar ik ben retetrots op mijn dons…..;)

Verder zijn we aan het uitzoeken wat de mogelijkheden zijn op financieel gebied……..we hebben een leuk huisje gezien en zijn aan het orienteren hoe dat zit met hypotheken en zo want ik ben natuurlijk nu een "probleemgeval" een zogenoemd "brandend huis" dus we zijn aan het uitzoeken welke hypotheken wel kunnen en hoe het zit met levensverzerkeringen.

Ja, dat zijn nog van die stomme dingen die je er ongevraagd bij krijgt……..maar ook dit zal allemaal wel goed komen

Nou de paasdagen zijn weer achter de rug. Ik ben bij familie in Zoetermeer geweest want mijn broer en schoonzus zijn beide met pasen jarig. Het was heel erg gezellig en erg druk. Dan merk ik toch wel dat ik nog niet de oude ben. De volgende dag ben ik dan nog buitensporig moe.

Van de week ben ik naar de autorai geweest en ook daar was ik afgepeigerd van , nou is iedereen van een dagje slenteren moe maar ik voel het nog dagen daarna. Geeft niet maar ik moet daar wel rekening mee houden met het plannen van dingen.

Volgende week ga ik beginnen met 2×2 uur werken. Aan de ene kant vind ik dat leuk…lekker gewoon voelen, maar aan de andere kant zie ik er als een berg tegenop, kan niet goed uitleggen waarom. Al die tijd voelde ik me veilig thuis en in het ziekenhuis en nu moet ik de "buitenwereld" weer in met mensen die dingen van mij gaan verlangen en dingen die ik "moet "gaan doen. Niet dat ik al die tijd binnen heb gezeten maar toen werd er niets van mij verwacht. Ik deed alleen de dingen die ik kon doen en wilde doen, nu komt het echte leven er weer aan.

Gelukkig heb ik een chef die het goed begrijpt en hij zegt ook het werk moet alleen maar leuk zijn, je komt hier om het leuk te hebben dus als je die 2 uur slap wilt ouwehoeren is het ook goed. Dat is prettig om te horen omdat dan de druk nog niet zo hoog is dat ze dingen van mij verwachten die ik nog niet kan doen.

Maar goed eerst morgen nog een leverecho dus dat is nog weer even spannend, ik ga proberen meteen wat aan de weet te komen anders moet ik 5 dagen wachten op de uitslag…..duim duim duim

Weer even een kleine tussenstand van zaken. Vanaf nu hoef ik nog maar driewekelijks naar het ziekenhuis voor de herceptin dus dat geeft wat meer lucht, verder ben ik ook begonnen met de Hormoontherapie, Dit zijn pillen en injecties die ik minstens 5 jaar en waarschijnlijk 7 jaar zal moeten slikken en laten prikken.

De injectie was een flinke knoepert en is een nogal dikke naald, deze heeft huisarts voor mij in mijn buik geprikt, zeker geen prettig gevoel, maar goed.

Verder dagelijks een pil.

Ik begin de vervelende gevolgen al behoorlijk te merken, de overgang komt eraan, ik heb vaak opvliegers en dan breekt het zweet me uit, vooral s’nachts heb ik er last van en dat maakt dat ik behoorlijk slecht slaap daardoor, en als je dan toch wakker ligt van de hitte heb je ook weer meer tijd om te piekeren.

Over twee weken krijg ik weer een leverecho en als daar niets uit te maken is dan wil de oncoloog dat hoofdstuk sluiten dus ik hoop dat er niets meer te zien is.

Verder begint mijn haar heel langzaam te groeien, veel te langzaam naar mijn zin, maar het is een begin. Het is nu een laagje dons dat heel langzaamaan een beetje kleur begint te krijgen, met dit mooie lenteweer kan ik dan ook niet wachten voordat ik mijn petje aan de wilgen kan hangen maar dat zal nog wel een paar weekjes duren. Ik zal er vanavond een beetje pokon in smeren mischien dat dat helpt

Nou dat was het dan, gisteren is kuur nummer 8 erin gegaan……..de laatste.

Heerlijk gevoel, laat mijn haartjes maar groeien. Helaas kon in de dames van de chemokamer nog niet gedag zeggen, ik moet er nog tot kerst dit jaar naar toen voor mijn Herceptin shotjes, maar het chemohoofdstuk kan hopelijk voorgoed dicht.

Gisteren was tevens mijn verjaardag dus ik beschouwde de laatste chemo dan ook als een cadeautje. Ik had twee vlaaien mee en die zijn door mijn medepatienten en door de zuster dan ook met smaak opgegeten en het was reuzerezellig. De dames van de verpleging hadden mijn stoel versiert………ja humor hebben ze wel. Voel me nu goed, maar ik weet uit ervaring inmiddels dat de bot en gewrichtspijn morgen gaat beginnen…….Maar als het goed is voor het laatst!!!!!!

Vanavond wordt een leuke avond. Een vriendin heeft een meet and greet gewonnen met Jorgen Rayman. Hij treed vanavond op hier in Den Helder en wij mogen de voorstelling bijwonen en daarna mogen we backstage…………

Gaaf he, ik heb er zin in……..

hoi allemaal daar ben ik weer.

Het personeelsfeestje was erg leuk. Karin Bloemen trad op en ze was grappiger dan ik had verwacht. Daarna een kleine feestje met een band. Het was erg gezellig om weer lekker gek te doedn met de meiden. Veel collega’s vonden het "stoer" dat ik er was. Ik vond er niets stoer aan maar wel erg gezellig. En het is belangrijk dat je collega’s je blijven zien. Dan blijft de drempel om je te bellen of op te zoeken ook lager.

Van het weekend zijn we naar Utrecht geweest, naar de onderdelenbeurs van de fiat 500. Was erg gezellig en heb weer een paar leuke dingen gezien voor onze fiat.

Verder ben ik vandaag lekker aan het luieren, morgen mag ik weer naar het ziekenhuis voor mijn wekelijkse shotje Herceptin. Als ik daarmee klaar ben dan kan ik mijn ogen nooit openhouden. Van tevoren geven ze je namelijk een medicijn tegen de allergische reactie maar daar zit ook slaapmiddel in. Dus morgen lig ik waarschijnlijk weer de halve dag te maffen op de bank.

Groetjes

Morgen krijg ik kuur nummer 7. De een na laatste. Vanavond heb ik een personeelsfeestje. Daar heb ik wel zin in. Gewoon ff normaal zijn, lekker kletsen met collega’s en een biertje drinken.

Evne genieten voordat ik morgen mijn 3wekelijkse shotje weer krijg.

Er werd mij gevraagd wat de toekomst brengt en waneer ik klaar ben. Na de laaste chemo die ik eind februari krijg moet ik nog tot aan kerst van dit jaar aan de Herceptin. Dit is een vrij nieuw geneesmiddel wat goed schijn te helpen. Dit krijg ik 3 wekelijks middels een infuus. Het behoort niet tot de catagorie chemo dus de bijwerking zijn stukken milder en mijn haartjes zullen dan ook weer gewoon gaan groeien. Vanaf eind feruari ga ik meteen starten met de hormonale therapie en die zal 5 jaar gaan duren dus voorlopig ben ik nog wel even bezig.

Mijn prognose vroeg ik ook aan de dokter. Al deze behandelingen zijn in principe uit voorzorg, want met gaat ervanuit dat alles met de operatie is verwijderd. Dus garanties kunnen ze niet geven, ja tot aan de deur. En daar moet ik maar mee doen. De eerste twee jaar na de diagnose schijnen het belangrijkst te zijn.

Hier ben ik weer. Kuur nummer VI zit er inmiddels in. Deze Taxol kuren zijn heel anders dan de 4 AC kuren die ik eerst heb gekregen. Van deze kuren ben ik niet misselijk en dat is wel een voordeel. Wel krijg je van deze kuren pijn in je gewrichten en botten en ik voel me af en toe net een oud wijf. En het voelt of mijn linkerhand slaapt. De hele dag door tintelen mijn vingers en dat is af en toe wel eens irritant, maar he…….ik mag niet klagen.

Vrijdag kreeg ik de eerste MUGAscan. Deze scan is nodig om mijn hartfunctie in de gaten te houden omdat die achteruit gaat van de Herceptin die ik ook nog eens wekelijks krijg. Ze mochten helaas de uitslag niet meteen geven dus daar moet ik nog even op wachten. Mischien krijg ik die dinsdag als ik mijn wekelijkse shotje herceptin ga halen. Deze scan krijg ik nu om de 3 maanden.

Ik word af en toe zo opstandig van al die ziekenhuis bezoekjes. En dat gepook en geprik. Maar goed, ik weet waar ik het voor doe dus volhouden maar…………..

Hoi allemaal, hier weer een kleine update vn mij.

Joepie, ik ben over de helft. 4 kuren zitten erin en nog 4 te gaan. Bij de laatste kuur kreeg ik een nieuw medicijn tegen de misslijkheid en dat hielp goed. Het was een verademing om niet een week ziek op bed te liggen maar me gewoon rdelijk goed te voelen.

Geeft me ook meer vertrouwen in de volgende kuren want dat medicijn vraag ik de volgende kuren natuurlijk weer.

Van de week naar een voorstelling geweest van de Blue man group en dat was fantastisch. Zeker een aanrader.  Verder geniet ik nu van een luie zondag. Morgen ga ik even langs op mijn werk en even bijkletsen met mijn collega’s. Toch spannend want de meeste heben mij voor het laatst gezien met haar……….