Nou de paasdagen zijn weer achter de rug. Ik ben bij familie in Zoetermeer geweest want mijn broer en schoonzus zijn beide met pasen jarig. Het was heel erg gezellig en erg druk. Dan merk ik toch wel dat ik nog niet de oude ben. De volgende dag ben ik dan nog buitensporig moe.

Van de week ben ik naar de autorai geweest en ook daar was ik afgepeigerd van , nou is iedereen van een dagje slenteren moe maar ik voel het nog dagen daarna. Geeft niet maar ik moet daar wel rekening mee houden met het plannen van dingen.

Volgende week ga ik beginnen met 2×2 uur werken. Aan de ene kant vind ik dat leuk…lekker gewoon voelen, maar aan de andere kant zie ik er als een berg tegenop, kan niet goed uitleggen waarom. Al die tijd voelde ik me veilig thuis en in het ziekenhuis en nu moet ik de "buitenwereld" weer in met mensen die dingen van mij gaan verlangen en dingen die ik "moet "gaan doen. Niet dat ik al die tijd binnen heb gezeten maar toen werd er niets van mij verwacht. Ik deed alleen de dingen die ik kon doen en wilde doen, nu komt het echte leven er weer aan.

Gelukkig heb ik een chef die het goed begrijpt en hij zegt ook het werk moet alleen maar leuk zijn, je komt hier om het leuk te hebben dus als je die 2 uur slap wilt ouwehoeren is het ook goed. Dat is prettig om te horen omdat dan de druk nog niet zo hoog is dat ze dingen van mij verwachten die ik nog niet kan doen.

Maar goed eerst morgen nog een leverecho dus dat is nog weer even spannend, ik ga proberen meteen wat aan de weet te komen anders moet ik 5 dagen wachten op de uitslag…..duim duim duim